Tomasz Stando urodzony w Warszawie 1953 r. Studia na wydziale malarstwa warszawskiej ASP. Dyplom w 1980 r. w pracowni prof. Tarasina. Prace w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i wielu kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Liczne publikacje m.in. w "Słowniku współczesnych malarzy polskich" oraz w piśmie "Koncept of space ancien and modern". W 1986 r. uhonorowany Grantem Fundacji Pollok – Krasner (Nowy York). 2006–2019 mieszkał i pracował w Londynie, UK, od 2020 w Warszawie. W latach 2010–2014 współpraca z londyńską gazetą "Nowy czas" (publikacje w dziale kultury).

Wybrane wystawy indywidualne

Wybrane wystawy zbiorowe

Tomasz Stando ACTION

Wystawa Tomasza Stando w Galerii DIAL jest pierwszym pokazem najnowszych, wielkoformatowych prac artysty.

Tomasz Stando studia artystyczne ukończył w 1980 r., kiedy w kraju rozpoczynał się tak zwany karnawał Solidarności. Artysta swój warsztat malarski szlifował wówczas w pracowni Jana Tarasina, który dawał studentom dużą swobodę twórczą i nie narzucał im żadnej maniery. To wszystko razem sprawiło, że Stando od początku wyróżniła autonomiczność. Jest niezależnym podmiotem w obszarach życia artystycznego.

Tomasz Stando to malarz abstrakcyjny, wypracował własny niefiguratywny język malarskiej wypowiedzi. Abstrakcja buduje świat Stando. Artyście zależy na emocjach, od których wszystko się zaczyna. Żyje materią kolorów, eksperymentuje z fakturą. Używa czystych barw, nie miesza ich na palecie, tylko rzuca prosto na płótno czy papier. Nie hamuje przenikających się w ten sposób kolorów, wydobywa napięcie jakie się między nimi tworzy. Widoczne jest u Stando zamiłowanie do ekspresji. Artysta spontanicznie używa pędzla, szpachli, czy nawet zwykłej ścierki, wszystkiego co jest pod ręką gdy wchodzi w twórczy trans. Jak XX wieczni taszyści działa instynktownie. Jego technika malarska balansuje pomiędzy intuicyjnym ruchem prowokującym przypadkowość, a będącą we krwi pełną znaczących odchyleń klasyczną harmonijną kompozycją. Twórca mówi wprost: "kręci mnie kompozycja". W malarstwie Tomasza Stando odnajdujemy poszukiwania odpowiedzi na pytanie jakie znaczenie ma znak i czy jest związany z malarskim gestem twórczym. Artysta rozwija ideę znaku biorącego swoje źródło ze sztuki jaskiniowej. Stando jak ludzie paleolitu lubuje się w różnych odcieniach plemiennej czerwieni, pracuje w półmroku, świadomie odrzuca światło dzienne. Artysta swoje motywy plastyczne rozwijał na niewielkich deskach. Jednak dopiero w dużej skali jego malarstwo pokazuje pełnię swojej siły i intensywności. Skala sprzyja tytułowej akcji, uwalnia wspomniany gest, który jest wyraźniejszy i swobodniejszy. Twórczość Tomasza Stando jest ponadczasowa. Zauważamy tu subtelne odniesienia do przeszłych epok od sztuki naskalnej, przez malarstwo średniowiecznych ikon i malarstwo nowożytne kładące nacisk na symetryczną kompozycję, aż po XX wieczne awangardy. Te obrazy stoją w zgodzie z europejską tradycją malarską. Europejskość malarstwa Stando widoczna jest także w manifestacyjnym odrzuceniu farby akrylowej, jako wytworzonej chemicznie z nienaturalnych składników, na rzecz tradycyjnego oleju stosowanego przez dawnych mistrzów.

Artysta posiada umiejętność widzenia peryferyjnego, jak drapieżniki żyjące w naturalnych warunkach. I takie są jego prace, to dzikie kompozycje, w których możemy zobaczyć znacznie więcej niż tylko to co mamy w centralnym polu widzenia. Mimo, że twórczości Tomasza Stando nie można zaliczyć do sztuki dekoracyjnej, to dla twórcy ważny jest pozytywny przekaz i finalne osiągnięcie równowagi. Artyście zależy aby przy jego pracach zwyczajnie dobrze się czuć. Aby obrazy tworzyły dobry klimat dla otoczenia, w którym się znajdują i to jak widać twórcy znakomicie się udało.

Kurator: Łukasz Bireta